Necip Tosun ::: Öyküler         
Necip Tosun
Öyküler (4)  
 
 OTUZÜÇÜNCÜ PERON’DAN BİR ÖYKÜ / KIRILMALAR

Ablamın tabutu önde, biz arkada, mezarlığa doğru giderken, inceden inceye bir yağmur başladı. Yağmurda, yaşanan anı derinleştiren, karamsarlığı yoğunlaştıran, iç sızlatan bir şey vardı. Gözyaşı gibi, ...
   BOŞLUĞUN SESİ

Sandım ki beni alev alev yakan bu ses, kaleme aldığımda herkese ulaşacak, kalplere değecek, herkesi, her şeyi yakacak, dalga dalga yayılacak, okullarda, evlerde, otobüslerde, metroda, Doğu’da, Batı’da...
 
 
 YORGUN IRMAK

Babam, sanki sarsılarak uyandırıldığı derin uykudan tam kopamamış gibi şaşkın ve dalgın, uzak, çok uzaklara bakıyor, pek çok kişinin ortasında nerede olduğunu anlamaya çalışıyor. Sadece bana değil, on...
   GENÇ ÖLMEK

Arkadaşlarla saatlerdir yağan yağmurdan korunmak için bir saçağın altına dizilmiş, sise batmış evlere, küçük gölcüklere, yağmurla birlikte dökülen ağaç yapraklarına bakarken, heyecanla, yeni izlediği ...